“Politiek gaat over macht. Over het maken van stevige compromissen, waarin visie en richting herkenbaar blijven.” Dit schrijft CDA-minister Grapperhaus van Justitie en Veiligheid in “Rafels aan de Rechtsstaat”. Grapperhaus is een interessante CDA-er. Zijn boekje zal zeker tot verder debat binnen het CDA leiden, maar ook met andere partijen. Een aanrader voor politiek strategen. Het is ook een sterke aanval op het populisme en met name op de PVV, maar dan met zeer lucide en sterkte argumenten.
Rafels aan de Rechtsstaat, van Ferdinand Grapperhaus
Voor partijgenoten, die geïnteresseerd zijn in het denken binnen andere politieke partijen is dit boekje een aanrader.
Populair samengevat: de nieuwe CDA minister van Justitie en Veiligheid presenteert in dit boekje “ zijn geloofsbrieven” als politicus. Nadat ik het boekje gelezen had, was het mij duidelijk waarom de PVV een motie van wantrouwen tegen deze Minister indiende: het populisme krijgt er in het laatste deel van het boekje flink van langs.
In de kern bepleit Grapperhaus om onze rechtsstaat in stand te houden en daar waar nodig te versterken. Hij fundeert dit op een degelijke analyse van de sterk gegroeide ongelijkheid( vooral van de exorbitant gegroeide vermogensverschillen) in onze westerse samenleving. Heel verrassend voor een CDA’er.
Hij constateert dat ook in Nederland bevolkingsgroepen “ volledig van elkaar zijn losgeraakt”. De gevestigde bovenlaag ( 15%),de jonge kansrijken(13%), de werkende middengroep (26%), de comfortabele gepensioneerden (17%), de onzekere werkenden (14%) en de groep die over de hele linie achterblijft ( 15%) ( bron: SCP).
Zijn m. i. juiste observatie is, dat door de afnemende sociale cohesie in de landelijke politiek, steeds meer een enge belangenbehartigingsdiscussie wordt gevoerd. Naast het populisme geeft Grapperhaus ook het neo-liberalisme ervan langs. Veel sociaal democraten zullen dit met een beschaamd gevoel lezen.
Oplossingen die hij aangeeft zijn: versterking van de rechtsstaat, gelijke kansen voor iedereen en vergroten van rechtvaardigheid. Niet zo spastisch doen dat “de elite” meedoet, maar ervoor zorgen dat ze leiding geeft aan dit proces. Als speerpunten noemt hij: versterking van het onderwijs in brede zin; invoering van een verlengde schaal voor progressieve belastingen en deelname van iedereen aan de samenleving. Niet focussen op doelgroepen en dat zeker niet in politieke debatten centraal stellen.
Waarom dit boekje?
Vergeleken met het verhaal van CDA leider Buma in de Hendrik Jan Schoo lezing, met zijn conservatieve toonzetting, bepleit Grapperhaus een vernieuwende, stevige benadering, die ongelijkheden op tal van onderdelen wil bestrijden. Hopelijk leidt zijn benadering tot vervolgdebat binnen het CDA.
Het politiek debat binnen politieke partijen moet nieuw leven worden ingeblazen en alleen binnen sterke, democratische verenigingen kan dat op een volwassen, scherpe manier. Dat is m.i. het juiste medicijn voor sterke politieke partijen.
Het Rode Nest wil daaraan bijdragen.
Louis Genet